Juli 2017 Gladys Daniel

Burnout en de Maatschappij

Burnout is met meer dan 1 miljoen mensen die burnoutgerelateerde klachten hebben geen individueel probleem meer.

De individuele oplossing ligt bij zelfbewustzijn.
De maatschappelijke oplossing ligt dan uiteraard bij collectief bewustzijn. Zoals een individu door een burnout de boodschap krijgt dat er iets dienst te veranderen, dient de maatschappij in te zien dat er iets dient te veranderen op macro niveau.

Van bewustzijn naar actie.
Verbeter de wereld, begin bij jezelf.

Zoals ieder levend wezen een intelligent wezen is, zo is ook de aarde een intelligent levend wezen.
Bij een burnout heeft een individu zichzelf te lang genegeerd.
Dit is nu geen individueel geval meer, maar een maatschappelijk probleem wanneer zoveel mensen uitvallen, dreigen uit te vallen of al omgevallen zijn.
Dit is een boodschap van de maatschappij om iets drastisch te veranderen.

Het mooie is dat het antwoord zich al heeft aangediend.
Te beginnen met de ‘zogenaamde’ economische crisis, waardoor er een verandering nodig was in de hebberige bankensector.
Het streven naar meer en meer in materialistische zin nekt ons zowieso, ook op wereldniveau.

Onderwijs en Communicatie

De volgende antwoorden liggen in de volgende sectoren die dreigen om te vallen:
Het Onderwijs en de Communicatieve Sector.

Stop met etiketten plakken
Kijk eens naar het hoge aantal kinderen dat tegenwoordig adhd heeft, dyslectisch is of een andere psychische stoornis etiket krijgt opgeplakt. Ja, ook daar ligt een probleem, onze etiketteringsmaatschappij. Alles wordt hier gediagnosticeerd, zelfs zogeheten psychische en psychiatrische aandoeningen die vanuit de hersenen zouden komen, maar niet aantoonbaar zijn in een hersenscan. Ra, ra hoe kan dat. Toch worden er grif pillen voor ingenomen en vooral ook geadviseerd.
Wat is het percentage?

Kinderen hebben geen stoornis, ze leven in een verstoorde maatschappij en worden gestoord in hun natuurlijke ontwikkeling
Terug naar de rugzak kinderen, waaronder adhd en dyslectie. Ik noem er maar even 2 die in mijn ogen steeds vaker worden genoemd, gediagnosticeerd en worden gezien als een probleem dat moet worden opgelost.
Het probleem zijn niet deze kinderen, het probleem is hoe er naar ze wordt gekeken, mee om wordt gegaan, een stempel krijgen en zich moeten aanpassen.
Zoals een mens naar binnen dient te kijken op bepaalde momenten, dient de maatschappij nu naar binnen te kijken.

Deze kinderen zijn er niet voor niets, inclusief alle volwassenen die nu (dreigen om te) vallen.
Dat betekent dat deze kinderen (en volwassenen) op een natuurlijke manier in opstand komen tegen de huidige prestatiegerichte, volgzame consumptie maatschappij.
Deze kinderen zijn namelijk gebaat bij in de natuur zijn en werken met hun handen op een creatieve en/of praktische manier.

Dit is precies het tegenovergestelde van:
-materialisme vanuit hoofddenken
-communicatie zonder echt te communiceren
-overschatting van hoger opgeleiden terwijl we steeds meer praktische vakwerkers nodig zullen hebben
-een overschot aan managers.

Verzuim en Communicatie

In de Arbodienstverlening is het overduidelijk dat het grootste percentage ziekteverzuim komt door niet oprecht communiceren tussen collega’s onderling en al helemaal niet met leidinggevenden.
Wanneer mensen niet bij zichzelf zijn en anderen volgen, durven ze ook hun stem niet te laten horen.
Communicatie gaat in veel delen van de wereld grotendeels digitaal.
Wanneer kijken mensen elkaar recht in de ogen en communiceren van hart tot hart?
In welk bedrijf wordt zuiver en zonder bijbedoelingen gecommuniceerd?
Niet, want de hebzuchtige mens denkt en handelt vanuit materie en niet vanuit ziel tot ziel, mens tot mens.

Bovenstaande betreft de communicatie met elkaar.
Dan heb je ook nog de communicatie over elkaar.

In het programma Sophie in de Mentale Kreukels, hoorde ik een medewerker van 1 van de bedrijven op de Zuid-As Amsterdam zeggen: "wanneer mensen die zijn uitgevallen weten hoe er over hen wordt gesproken achter hun rug, zou de drempel nog hoger zijn om terug te keren op de werkvloer. Ze worden gezien als losers."

Stap uit ongezonde systemen en ga terug naar je natuurlijke chaos en orde
Losers, aanstellers, zwakkere, zijn zomaar een aantal benamingen op de werkvloer en daarbuiten voor mensen die de ratrace niet meer aan kunnen en diep in hun hart blijkbaar ook niet meer willen aankunnen.

Gelukkig, want het zijn niet de volgers die de wereld verbeteren, maar degenen die uit het volgsysteem durven te stappen.

Mentaliteitsverandering: van hoofd naar hart samenwerking

Interessant is ook dat het burnout percentage in de agrarische sector het laagst is. Dit is niet voor niets.
Hier werk je praktisch en in en met de natuur.
Laat elektriciteit nu net de nr. 1 energielek zijn en de natuur de nr. 1 energiegever.
Iedereen die echt een fikse burnout heeft gehad kan dit beamen.

Dan de meest mooie link naar onze nieuwe kinderen:
De Onderwijssector en dan met name het Primair onderwijs, waar ze bij bosjes neervallen en met de hakken in het zand gaan staan.
Dit is precies de sector waar onze nieuwe kinderen als eerste terechtkomen in de maatschappij.

Alle antwoorden liggen voor onze voeten.
Onze kinderen zijn letterlijk het lichtende voorbeeld, de richting aangevers van de toekomst.
Zij geven met hun voor sommige mensen 'afwijkend', in essentie 'natuurlijk' gedrag aan dat er iets dient te veranderen.

Wat heeft de maatschappij, de politiek nog meer nodig om in te zien dat er drastische veranderingen nodig zijn??
Wat heeft de wereld nog meer nodig?
Een nieuwe oerknal?
Het grootste gedeelte van de mensen zijn volgers. In dit geval zou ik zeggen follow the light, want de oerknal is nabij.

Er is een mentaliteitsverandering nodig in de westerse wereld, een verandering van hebzucht naar less is more, een verschuiving van hoofd, naar hart en spirit.
Van ‘ikke hebben en mijn’, om nog maar in de kindtaal te blijven, naar samen delen, van elkaar leren en echte communicatie, waarbij je naar elkaar luistert en vragen stelt.

Back to Nature: Leren van Natuurvolkeren

In Afrika hebben ze geen woord voor depressie en burnout. Daar zeggen ze dat iemands spirit ziek is geworden. Tevens zien ze een individueel probleem als een collectief probleem, want als 1 iemand ziek is heeft dat invloed op zijn omgeving. Daarom vragen ze ook aan iemand hoe het met hem gaat en luisteren ze naar het antwoord en helpen ze elkaar.
Hier loopt iedereen elkaar straal voorbij, op straat, in de lift, op kantoor (ander woord voor gevangenis), druk, druk, druk met zichzelf en rennend en vliegend naar meer.

“Hoe het met je gaat???
Zal mij een biet zijn, ik moet mijn nieuwe auto ophalen, mijn kind naar 3 clubjes brengen en extra doorwerken om te laten zien wat ik allemaal kan, want ik ruik promotie, daarna komen er vrienden eten waarvoor ik nog een 5 gangendiner in elkaar moet draaien, met uiteraard de meest luxe en allernieuwste ingrediënten. Och en ik moet nog langs de winkel want ik ben wijn vergeten. Zonder wijn is het natuurlijk niet 'gezellig'."

We kunnen meer leren van natuurvolkeren en hun gezamenlijke rituelen en cirkels.
Denk al heel simpel aan ronde tafels, meer beweging en communicatie middels de spreekstok.
Wat te denken van helemaal geen tafels en met z’n allen zitten in een kring tijdens weer zo’n overbodige vergadering. Lekker met je billen op de grond, da’s pas aarden.
Ook nog beter voor je gezondheid.
Wat creativiteit erbij, creëer betrokkenheid en stimuleer zelfstandigheid (autonomie is één van de voorwaarden voor een gelukkig gevoel).
Wat betreft het eten, lekker laagdrempelig en iedereen neemt iets mee, wat we eten rondom een kampvuur.
Da's pas verbinden en ongedwongen genieten.

Santhal tribe festival India

Less is More

Degene die het hardst schreeuwen zijn niet altijd degenen met de meest inhoudelijke en zinvolle communicatie. De mensen die stil zijn en blijven zijn vaak ook observators, zijn nogal op zichzelf en hebben contact met hun eigen gevoel en zien en voelen wat er in hun omgeving gebeurt. Ze kunnen zomaar de beste oplossingen hebben. Laat ze eens aan het woord op werk.

En last but not least.
Wie heeft gezegd bij voorbaat dat er zoveel gepropt moest worden, in je huis, jezelf en in je leven.
De factor tijd, westerse tijd, heeft een groot aandeel in Burnout. Want er schijnt steeds meer te moeten in minder tijd.

1 ding is zeker: Dit verkort in ieder geval je LeefTijd, maar niet je LevensKwaliteit.
Je auto, je huis, de clubjes, de dure kleding. Het loopt allemaal niet weg. Wat wel wegtikt is de tijd.
En als we zo doorgaan, is dit niet meer alleen de individuele tijd, maar ook de collectieve tijd.

Ben jij er klaar voor om voor jezelf te kiezen en mee te gaan op Flow Herstelreis naar Dushi Curaçao?

Burnout herstel reis

Ik weet nog goed dat ik zelf op mijn dieptepunt in een burnout naar Curaçao ging. Voor het eerst sinds 20 jaar alleen op 'vakantie.' Nou ja, inmiddels was het geen vakantie meer, maar een herstelreis, waarbij ik weinig tot niets meer kon. Er werd me afgeraden om te vliegen en mensen uit mijn directe omgeving vroegen zich af of het wel verstandig was en of ik het wel zou overleven.

Het was oktober 2013, ik snakte naar warmte, omdat ik mezelf lichamelijk en emotioneel niet meer warm kon houden. Sinds begin van dat jaar was ik burnout, wat ik pas in mei had durven toegeven.

Met geen 10 paarden was ik hier te houden.

Ik wilde nog maar 1 ding.... NIETS met de zon op mijn huid en de wind door mijn haar.

Nadat ik 3 dagen op het eiland in mijn hangmat had gelegen (voor het eerst van mijn leven hoefde ik niets, helemaal niets, wat een geschenk), bracht ik mijzelf in beweging naar daar waar leven was. Ik ging wat eten op het strand en daar hoorde ik de bevestiging van mijn stap om naar Curacao te gaan als eerste stap van mijn herstel.

Van alle tafels die er waren zat ik blijkbaar naast een tafel met (huis)artsen van het eiland en van Nederland. Terwijl het begon te schemeren hoorde ik de één tegen de ander vertellen over een 'patiënt' die het advies had gekregen om naar dit eiland te gaan voor zijn geestelijke herstel. Sindsdien ging het een stuk beter met hem. Vervolgens zei de Nederlandse arts die blijkbaar daar woonde: "zie ons hier nu zitten, met de ondergaande zon, de lichtjes in de bomen, dit is toch een pefecte afsluiting van je werkdag. Dit is voor iedereen helend en het beste medicijn dat er is."

Er verscheen een grote smile op mijn gezicht.

Voor mij is Curaçao Kuradise. Om jou ook te laten genieten van het weldadige effect van dit eiland waar alles pokopoko (langzaam aan) gaat, nodig ik je uit om met me mee te gaan.

Op weg naar Burnout herstel, middels de She Flow reis, met als resultaat:

  • Rust, Ruimte, Ontspanning, Plezier
  • Ontladen en Opladen
  • Tot jezelf komen
  • Inzicht krijgen in de werking van mannelijke en vrouwelijke energie en hoe je daar je voordeel mee kunt doen
  • Contact maken met je vrouwelijke krachtige energie
  • Hart, hoofd, lichaam verbinden, zodat je kunt voelen wat je wilt en nodig hebt en wat goed voor je is
  • Me-time, jezelf leren op de eerste plaats te zetten, zodat je een liefdevoller persoon bent voor jezelf en dit mee kunt nemen in je relaties, vriendschappen en liefdesrelaties
  • Vanuit je gewenste doelen gaan visualiseren wat je wilt, zodat je dit kunt gaan creëren in je leven
  • Verbinding met gelijkgestemden op een ontspannen en plezierige manier.